UPDATE

I was away from my virtual world for about a month. Ewan ko lang kung bakit, di lang talaga siguro ako inspired. nag lag ang buhay for 1 fuck'n month. Now, I can say that I already have changes though konti lang. Buhok ko, gimik days koand even sleeping hours ko. One more, nabigo na ako sa inaakala kong pag ibig. Akala matitikman ko na ang pipniprito kong itlog, yun pala iba ang kumain. Well, buti narin siguro at nangyari yun, kasi, even if i failed, i regained our friendship naman eh. Katunayan, we went on picnic one evening night and talked a lot of things. Ayaw ko na sana siyang makita, kaso, how can i move on if di ko sasanayin ang sarili ko na makita siya every summer? Papalapit pa naman ang x'mas break.
Too much about it, well ahem ahem... mas napadali ang pag move on ko kasi meron akong nakilala. hahaha grabe... (kung alam mo, wag kanang maingay kung sino.) Well, di pa naman kami nag uusap nang harapan, di rin kami nag ttxt. Wala lang. hanggang sa mata ko lang siya. hahaha. well, if given a chance? WHY NOT!
Totoo nga talaga na walang perpektong tao sa mundo! everything has its butt este! but. hmm natatakot ako na baka hindi kami magka diniganpag mag uusap kami. pero ok lang cute parin xa!!! hahaha! mas naentice nga ako ng nalaman ko na may ganun pala xa. hahahay... kailan kaya??? kailan???

Pagbiya

COMA 110 PROJECT A STORY BOARD ENTITLED...

I'm coming back

Matagal ko nang kinalimutan ang hilig ko sa photography, hindi dahil wala akong camera kundi nawalan ako ng tiwala sa mga kuha ko. Now, I'm taking up meda 102 which discusses photography. Wala masyadong tao ang nag aapreciate ng pictures ko sa school ko ngayon, di tulad nung sa high school pa ako. Kaya naman parang nawalan ako ng hilig na ipursue ang dahilan ng pag kuha ko ng kursong communication arts. Nakaka miss din pala pag may nagpapaboost ng confidence mo. kahit simpleng "nice", "cute" lang, masarap paring pakinggan. Wala nang puwang ang mga papuri para sa akin ngaun dahil dito sa pamantasan ko, marami nang magagaling.

Kamakailan lang nagkaroon kami ng photo exhibit. Graded ito kaya obligatory mag submitt. Nakakatuwang isipin na naka place ang dalawa kong pictures.

3rd place ang picture na to entitled Hopia, Mani, Popcorn



"Shiplag" 6th place


Ang sarap isipin na napili ang dalawa out of one hundred twenty pictures na kasali sa exhibit. nakahilera ko pa ang kampyon sa katatapos lang na Petron Arts photography competition.

Insomnia

Bago ako matulog, naka set na ang alarm ng cellphone ko sa 7:30 am. Ang sarap sanang matulog ng maaga sa kwartong malamig at madilim, ngunit di ko ito nagagawa. Alas dos y'medya na kung ako ay matulog dahil sa napakaraming bagay.

1. From school, natutulog ako (5:30-7:00 minsan 7:00-8:30) kaya nawawala ang pagod ko sa katawan nakakapag pahimbing sa aking tulog.

2. While watching TV or while smoking, umiinom ako ng kape at nakakaubos ako ng 2-3 cups every night.
(Ewan addict na siguro ako)

3. Ang liit ng electric fan sa kwarto namin. apat pa kami sa kwarto na naghahati sa kakarampot ng hanging binubuga ng electricfan.

4. Nangangati talaga ang paa ko kapag hindi nakakalabas pag gabi. minsan, narerealize ko na gusto kung lumabas kung patay na ang ilaw sa kwarto.

5. Tama ba namang nag fifilm viewing ang mga roommates ko with out using any headphones para di na sila makapang bulahaw sa mga kasama nila sa kwarto. Ayaw ko namang manuod kasi Naruto naman ang pinapanood nila, buti sana kung porn.

6. Most of the time, di ko nararamdaman na nasa loob ako ng kwarto ko sa bandang ala una ng madaling araw. Feeling ko, nasa durian bar ako kung saan sikat ang mga scream-O bands dito sa davao. Grabe ang hilik ng room mate ko na adjacent sa bed ko. Ang kabilang kwarto naman na plywood lang ang pagitan, tila nag kokonsert sa lakas drum rolls ng kanyang hilik.

7. Recently, umandar ang asthma ng isa kung roommate, meron kaming nebulizer sa loob ng kwarto. Naawa ako sa kanya ngunit later on, naconvert ang aking awa sa inis. Ang sama kasi pakinggan ng pag hinga niya. parang may laway na nakabara sa ilong at lalamunan. grrr..........

8. Kapag gusto ko nang matulog, lumalabas na ang mga crazy ideas ko. mga imaginations na dapit lumalabas pag nagboblog ako. grabeh ang pag function ng utak ko pag gusto nang magpahinga ng mata ko.

9. Minsan, sa tuwing nakapikit na ako, meron akong naririnig na ewan ko ba kong ano. pero alam ko tiyan ko yon. nagugutom ko pag gabi. lalabas nanaman ako para bumili ng pagkain.

10. Di ako makatulog sa kaiisip ng mga bagay na gusto kong mapanaghinipan, mga bagay na sa tingin ko ay sa panaghinip ko lang makakamtan. Frustrated ako na mapanag hinipan ang mga bagay na yun. Naisip ko tuloy na kaya siguro ako nahuhuli sa klase dahil ayaw ko nang gumising. Dahil tuwing umaga, pare-pareho lang naman ang nangyayari. ayaw ko na, aywa ko nang magising...

Number 2

It took 4 months for me to recover after the relationship that I had. I was very young when I had my serious relationship which was my first and last as of this time.

I can see butterflies every time we're together. I loved that person fully but i later on realized that i wasn't giving my everything because I still have lies to protect my privacy.

From the beginning, I already new that it won't workout because someone came first before me.

I accepted that I can't compete with my loved one's spouse.

Yes, I used to be the "third party".

Despite the circumstances that we encountered, we stood still and acted as if superman against the villains.

There are no concrete villains, it was our personal issues that hinder us from living happily.



We were dating that time when my partner's phone rang and and hurriedly answered. The call was no big deal to me. I'm understanding when it come work and family.

"Got to go! my son, needs a parent in his school's PTCA meeting"

I was so down when i heard that, I was speechless for a moment until I uttered "Go, your son needs you"



After that incident, i realized that I can't stay as number 2 forever. I need to let go.

I don't want to give choices that will hurt me, instead, it will be better if I'm the one who will give the answer even if it hurts...

SAWALIHGIKAP

Kung Budlay ang kinabuhi tungod sa gugma, dili gugma imong gikinahanglan.

Kung budlay ang barkadahay tungod sa kwarta, di kwarta ang kinahanglan.

Kung budlay ang mag inusara sa pag pamalandong, dili pamalandong ang kinahanglan.

PAKIGHILAWAS

Apan kung budlay ang pakig hilawas tungod sa gugma,

ayaw na huna-hunaa


Apan kung budlay ang pakighilawas tungod imo kining barkada,

ayaw huna hunaa


Apan kung budlay ang pakig hilawas sa imong kaugalingong kamot.

Pag hikog.

Marlboro Black

Me: Bakit di na Marlboro Black ang yosi mo? Akala ko ba naadik ka na doon sa black?

Mandaya: Sumasakit kasi ang ulo ko doon sa black eh.

Me: (getting a pack of Marlboro black from my pocket)

Mandaya: Pahingi!!!

Me: Akala ko ba sumasakit ang ulo mo sa black?

Manadaya: (Puffing the cigarette)